istyczny pęd do nieśmiertelności

„istyczny pęd do nieśmiertelności poprzez zachowanie plazmy zarodkowej i przekazanie cech osobniczych, nie ma prawie nic wspólnego z popędem. Pragnienie to co najwyżej może urosnąć do rangi tęsknoty; to samo odnosi się do pozostałych pobudek skłaniających mężczyznę do posiadania potomstwa. Wszystkie te pobudki rodzinne, rodowe, majątkowe, towarzyskie, zwyczajowe, a nawet wynikające z próżności — mają podłoże raczej rozumowe. Nie znaczy to jednak, że powyższe pobudki nie mogą przekształcić się w bardzo silne dążenia.
W związku z powyższym u ludów cywilizowanych popęd rozrodczy przestaje się traktować jako część popędu seksualnego. Ten ostatni rozpatruje się jako wytwór ewolucyjny, wynikający z poprzedniego.
Wielu wybitnych autorów, np. Hegar i Eulenburg, ujmuje popęd seksualny jako pęd do spółkowania — po wyłączeniu zeń elementu rozrodczego.
Nie mogę się z nimi zgodzić. Mimo że spólkowante bez wątpienia jest zasadniczym celem pożądania seksualnego, to Jednak niesłuszne byłoby utożsamienie tych dwóch pojęć, fjdyż aktywność seksualna nie jest równoznaczna ze spółkowaniem. Przemawiają za tym dwa spostrzeżenia 1) aktywność seksualna przejawia się już w wieku dziecięcym, i to wcześniej, zanim jeszcze dzieci dowiadują się o możliwości spółkowania i 2) często zdarza się, że inne formy zaspokojenia seksualnego są bardziej pożądane niż spółkowanie.“(1)